donderdag 5 juli 2007

Een begin.

Bij mijn geboorte heb ik de ziekte "cystenieren" meegekregen.
Op de nieren zitten allemaal blaasjes gevuld met vocht. In de loop der tijd worden deze blaasjes groter en vermeerderen zich.
Al die blaasjes zullen het fuctioneren van de nieren op den duur gaan beperken.
Ook heb je over het algemeen te maken met sterk vergrote nieren.

Na de geboorte van Dennis is men gaan zoeken naar een eventuele oorzaak van mijn hoge bloeddruk, zodoende kwamen mijn cystenieren aan het licht.
De nierfunctie was toendertijd al wel wat minder maar bleef jarenlang steken op 60%.
Waar prima mee valt te leven, aangezien heel veel mensen het met minder moeten doen.

In 2003 is mijn nierfunctie, na een zeer heftige nierbekkenontsteking gezakt naar ongeveer 35 %. En nu blijkt dat daarvan nog 18% over is en dat ik officieel in de pre-dialyse-fase zit.
Dit betekent dat ik tussen nu en een jaar zeer waarschijnlijk moet gaan dialyseren.
En hier worden we dus in het geheel niet vrolijk van.

Daar komt bij dat ik eind april een buikoperatie heb gehad wegens kanker aan het baarmoeder-slijmvlies. Dit is me niet in de koude kleren gaan zitten. Zowel geestelijk als lichamelijk was het een zeer pittige operatie. Waarvan ik eigenlijk nog steeds herstellende ben.
Wel ben ik inmiddels weer gedeeltelijk aan het werk, wat me toch af en toe wel zwaar valt, maar het geeft wel veel afleiding. En ook dat is heel belangrijk.

Dit alles is de reden dat ik dit weblog heb aangemaakt. Voor mijn gevoel moet ik een beetje opruiming houden in mijn hoofd, er gebeuren zoveel dingen met me, dus ik wil proberen om m'n zorgen van me af te schrijven.
Wie weet helpt het.