En dit was de verrassing.
Toen ik thuiskwam van de dialyse stond dit boeket op de tafel.
Dankjewel collega's!
Het was juist de oppepper die ik nodig had na een vervelende dag.
Het prikken deed héél zeer vandaag, en dat zal er mee te maken hebben dat die arm zo blauw is.
Zelfs het afkoppelen, waar je normaal niets van verneemt was niet geheel gevoelloos.
Nu heb ik een beetje hoofdpijn, maar dat kan komen dat de zogeheten bloedpomp wat hoger gezet wordt.
De bloedpomp regelt de snelheid waarmee het bloed uit je lichaam gehaald wordt.
Dus gedurende die 4 uur dialyse is er bijna 40 liter bloed door de machine gegaan.
Nou heeft ieder mens ongeveer 5 liter bloed, dus mijn bloed is 8 keer door de machine gegaan.
Ik moet de volgende keer maar eens vragen wat het maximale aantal liters is wat gespoeld kan worden in 4 uur.
Misschien is dat wel 40 liter, ik zou het echt niet weten.
De taxi was trouwens wel mooi op tijd vandaag.
Vanmorgen stond hij zelfs al om kwart over negen voor de deur, en vanmiddag waren ze me aan het afkoppelen toen de chauffeur al naast me stond.
Dus dat is geweldig.
Voordat hij mij naar huis brengt, moeten we eerst langs het asielzoekerscentrum om een mevrouw die daar woont af te zetten. Deze mevrouw is Armeens, en ligt naast mij te dialyseren.
Veel met haar praten is niet mogelijk want ze kan bijna geen woord nederlands.
Maar ach het is ook wel lekker rustig zo. Ik krijg m'n boeken nog eens uit.
En ik heb mijn oude hobby (cryptogrammen maken) maar weer eens opgepakt.
Ik heb toch tijd zat.
