Zo slecht als ze zich gisteren voelde zo goed voelde ze zich vandaag, ik kende haar niet weer, ze zat fier rechtop in bed en had het hoogste woord (gelukkig).
Ze heeft zelfs al in een stoel bij de tafel op haar kamer gezeten, het koste wel erg veel moeite maar toch het begin is er.
Ik hoop echt dat ze nu het ergste gehad heeft.
's Avonds was ze ook nog fit maar je kon wel merken dat ze al een hele dag in touw was.
Ik was er om 10 over 6 en ben om half 8 weer weg gegaan, ik kan niet wachten tot het morgen is om te zien of het herstel doorzet.
gr Klaas
