Hallo allemaal, even een stukje van Marleen. Toen Leno en ik onze vlucht vanuit Engeland boekten zouden we eigenlijk overkomen voor een gezellige barbecue voor mama's 50e verjaardag, maar dat wordt hem dus even niet. Jammer, maar helaas. Toch wel fijn om thuis te zijn nu.
Ik kwam al met al vrijdagavond pas om 10u aan in Sleen, dus was het te laat om bij mama op bezoek te gaan. Vandaar dus dat we zaterdagmiddag gewapend met bloemen, een grote kaart, en wat andere cadeautjes uit Bath naar het ziekenhuis gingen.
Toen ik de zaal binnenliep schrok ik eerlijk gezegd wel een beetje. Mama lag half te slapen, en ook al had ik alles natuurlijk wel gehoord van papa en Albert, ze zag er toch best wel ziek uit. Een wereld van verschil vergeleken met de laatste keer dat ik haar zag, half februari. Toen ze eenmaal goed wakker was en ze rechtop in bed zat ging het wel wat beter, en kwamen ook de grapjes wel weer terug. Ze was nog wel een beetje misselijk en ze had nog wel buikpijn, maar op zich leek ze wel redelijk goed.
's Avonds gingen we weer even op bezoek, en toen was ze al stukken beter dan 's middags. Ik werd zelfs naar de supermarkt gestuurd voor druiven, omdat ze die in het winkeltje in het ziekenhuis niet hadden. Nog niet zoveel, want eigenlijk mag ze alleen maar vloeibaar eten, maar alleen maar yoghurt gaat volgens mij ook wel vervelen.
Hopelijk gaat het vanaf nu alleen maar beter worden, het was allemaal wel even schrikken hoor. Helemaal als je in het buitenland zit, en je niet even op bezoek kunt. Maar goed, ik ben er nu, en met mama gaat het al stukken beter. Denk alleen wel dat we geen pop en spandoek in de tuin hoeven te zetten voor haar verjaardag..
Groetjes,
Marleen
