Zoals beloofd had ze contact gezocht met de uroloog en de anesthesist die beiden betrokken waren bij mijn operatie. En die naar alle waarschijnlijkheid samen de beslissing hadden genomen om mij naar zaal te laten gaan.
Ik schrijf naar alle waarschijnlijkheid, maar het was dus ook zo.
Ze heeft eerst een gesprek gehad met de uroloog, en ons verhaal helemaal verteld. De beste man was onder de indruk en kon zich mijn persoon en de operatie heel goed herinneren, mede door de grootte van de nier.
Een dag later heeft ze de anesthesist opgezocht, maar deze was inmiddels al op de hoogte gebracht door de uroloog. Beiden waren het er na de operatie over eens dat die heel goed verlopen was, met erg weinig bloedverlies. Wat voor hun reden was om mij dan naar de zaal te laten gaan.
Dit schijnt de normale procedure te zijn. Dus bij veel bloedverlies gaat de patient wel naar de medium care.
Toch zijn ze beiden van het verhaal geschrokken, ook omdat het einde voor ons ook nu nog niet in zicht is i.v.m. antistoffen.
Ze hebben dan ook besloten om in het vervolg nierpatienten (met shunt) zeker naar de medium care te laten gaan. Zodat dit niet nog een keer bij iemand anders kan gebeuren.
Eigenlijk zijn we hier best wel blij mee, hiervoor hadden we dus ook aan de bel getrokken.
We kunnen weer een stukje afsluiten.
En we gaan weer gewoon verder, proberen positief te blijven, en hopen dan toch dat een transplantatie mogelijk blijft
