Eigenlijk is er sinds toen ook nog maar weinig veranderd.
Denemarken is nog steeds niet geboekt. Wel heb ik een email gestuurd naar het ziekenhuis daar, maar tot op heden is daar geen antwoord op gekomen.
Dus heb ik Marleen gevraagd of zij een bericht ,dat ik in het nederlands opgesteld had, wilde vertalen naar het engels. Dat is gebeurd en die heb ik toen gestuurd naar dat ziekenhuis.
Het kon toch zijn dat ze mijn engels niet helemaal goed begrepen.
Maar op de tweede mail is ook nog geen bericht gekomen.
Gisteren ben ik even naar C&A geweest en heb afgesproken dat ik dinsdagmorgen weer ga werken, een uurtje maar.
Maar het begin is er dan eindelijk weer. En ik heb er best wel zin in.
Vanmorgen was er de halfjaarlijkse controle-afspraak met dokter Mulder. We hebben een leuk en ook wel een gezellig gesprek gehad. De uitslagen zijn bijna allemaal goed.
Het fosfaat is te hoog, dat komt waarschijnlijk omdat ik nu te goed eet. Na de operaties was het te laag en moest ik beter gaan eten, maar inmiddels schiet ik dus mijn doel voorbij. Maar ook daar zijn pillen voor.
Het Hb-gehalte (rode bloedlichaampjes) is ook te hoog dus de epo is weer gestopt.
De bloeddruk is voor mijn doen heel goed, tot soms tijdens dialyse aan de lage kant (heeft ook te maken met de hoeveelheid bloed wat tijdelijk in de machine zit), dus weer en pilletje minder per dag.
Ja.. en dan het gewicht. Het startgewicht voor dialyse moest alweer omhoog. Aan de ene kant is dat natuurlijk prachtig. Maar over het algemeen is het niet leuk wanneer je gewicht iedere keer weer bijgesteld wordt naar boven. Maar wat dat betreft heb ik gelukkig nog wel wat ruimte, ik ben dus nog steeds niet te zwaar.
Ieder keer voor het begin van de dialyse word ik gewogen. Alles wat ik zwaarder ben dan mijn startgewicht, moet er tijdens de dialyse weer uit (is vocht zegt men) Nu is het niet zo streng als het lijkt, ik heb er zelf ook wel een beetje inspraak in. Maar over het algemeen heb ik dan wel zoiets van.. gewoon proberen waar het schip strand.
Tja en wanneer die dan ook strand.... dan kijg je of enorme kramp, of je gaat "onderuit". Geen van beiden is plezierig.
Maar goed, mijn gewicht is omhoog dus er hoeft minder uit.
Wel is het zaak om weinig te drinken. Ik moet bij de hoeveelheid wat ik op een dag uitplas 0,8
liter tellen en dat is dan de hoeveelheid wat ik mag drinken.
Totaal voor mij is dat 1,2 liter per dag.
En nu heb ik nog het geluk dat ik nog één nier heb die een heel klein beetje werkt.
Veel nierpatiënten plassen helemaal niet meer en mogen dus ook maar heel weinig drinken.
Ik kan me voorstellen dat mensen denken oh 1,2 liter dat is nog wel te doen.
Maar een kop koffie/thee is al 0,2. Ik neem nu 's morgens-'s middags en 's avonds 1 kop
koffie/thee, bij het brood eten drink ik ook iets, en dan heb ik nog ruimte om eventueel 's avonds nog een glaasje van het een of ander te nemen.
Wel wil ik eigenlijk gaan proberen of kleinere kopjes of glaasjes een optie is.
Tot zover "het vochtprobleem", ik wil het er niet meer over hebben, want er zijn veel ergere dingen.
En dan is er nog het grote nieuws: In januari gaan we mee doen met de cross-over! Het is niet
gezegd dat er dan een match is, maar de dokter is heel positief. Wij ietsje minder. Dat komt misschien door de angst die er toch wel is voor weer een operatie, en dan ook weer een pittige operatie.
Maar we wachten het allemaal maar af, en laten het gewoon gebeuren.
Wanneer er schrijffouten in dit blog zitten, ligt dat aan mijn toetsenbord, die doet maar waar die zin in heeft. Vergeet letters die ik wel aantik, andere letters zet ie er gewoon bij. D'r klopt helemaal niks van. Ik moet ook heel hard slaan op de toetsen voordat er iets gebeurt. Dus ik stop maar, voordat de boel het helemaal begeeft.
En Marleen wil zo nog bellen, dat is een nog veel belangrijker redem om te stoppen.
