Er was me verteld dat het een onderzoek was naar de snelheid van het buikvlies.
En dat zou van 8.30 uur tot 13.00 uur duren.
Maar het eigenlijke onderzoek duurde maar even. Er moest iedere keer 2 uur tussen zitten.
Dus ik was er om half 9 om de eerste wisseling van spoelzakken te doen. Thuis hoefde het niet.
Om kwart over 9 was dat klaar, en toen moest ik wachten tot 11 uur.
Ik ben maar naar huis gegaan, kon ik ook nog wat nuttigs doen. Even een wasje draaien e.d.
Ongeveer kwart voor 11 was ik terug, ik ben eerst even naar de dialysezaal gegaan.
Dit is de zaal van de heamodialyse. Ik had een tractatie voor het verplegend personeel meegenomen, als afscheid.
Eigenlijk klopt dat niet helemaal want ik zal ze nog vaak genoeg zien.
Want iedere controle moet ook via de dialyse-afdeling.Het tweede gedeelte van het onderzoek stelde nog minder voor dan het eerste.
Nu moest er alleen maar een klein gedeelte van de vloeistof in mijn buik genomen worden.
En weer moest ik 2 uur wachten voor het volgende en laatste deel van dit onderzoek.
Deze keer was ik niet naar huis gegaan. Maar heb gewoon gewacht in het ziekenhuis.
Ik had koffie,een broodje en een krantje gekocht. En geloof het of niet, maar die 2 uren waren maar zo om.
Om ongeveer kwart voor 2 was het onderzoek klaar.
Er is nog even geprobeerd of mijn katheter ook wanneer ik lig goed functioneerd.
Dit is namelijk wel nodig voor nachtdialyse.
Mijn grootste obstakel voor nachtdialyse was, dat ik waarschijnlijk een machine mee moest nemen, als ik een weekje weg zou gaan.
Maar dit is dus helemaal niet waar. Je kunt ten allen tijde weer omschakelen naar overdag buikspoeling.
Dus eigenlijk is 's nachts spoelen wel ideaal, omdat je je verder overdag nergens aan hoeft te storen. En het hangt van je buikvlies af (de snelheid) hoe lang je 's nachts aan de machine moet liggen.
Dus.... we zijn om. We vinden dit ook wel een leuke en goeie oplossing.
Het vasthouden van vocht gaat momenteel iets beter. Wel blijft er af en toe nog wat zitten, maar dat is nog wel te doen.
Het zal er ook mee te maken hebben dat ik weer wat meer ben gaan plassen.
Als je bedenkt dat de meeste nierpatienten helemaal niet meer of héél weinig plassen.
Toen ik dialyseerde aan de machine was het bij mij ook bijna over.
En nu worden toch de nieren, bij mij dan eentje, weer gestimuleerd om iets te doen.
Het is weer even wennen, wanneer je niet meer naar het toilet gaat, en nu ineens wel meerdere keren.
Trouwens ik heb geen idee wanneer de uitslag van de PET-test er is. Vergeten te vragen.
Hoe dom kun je zijn, ik was ook zo blij dat ik weer naar huis mocht
