Allereerst wil ik alle lezers van dit blog (geen idee wie, en hoeveel) een fantastisch, gelukkig en gezond 2010 toewensen. Ik hoop dat we met z'n allen een goed jaar krijgen.
De laatste weken van het vorige jaar waren voor ons heel goed.
We zijn naar Marleen en Leno geweest, en hebben daar een paar goeie weken gehad.
Alles is heel goed verlopen, en ik had er nog wel zo tegenop gezien. Niet nodig dus.
Het vliegen ging prima, ook wat betreft de dialysemachine die mee moest.
Alleen toen we moesten boarden, wist een dame van de KLM even niet hoe het moest. Ze had haar dag niet denk ik. Nou dan regel het dan maar met het cabinepersoneel, zei ze.
En dat hebben we dus dan ook maar gedaan. Ging helemaal goed, die hadden wel begrip voor de situatie.
Op de terugweg hebben we het wel anders gedaan.
Toen hebben we de machine afgegeven bij de speciale bagage, er werden aan aantal stickers opgeplakt dat men er voorzichtig mee om moest gaan, en klaar was Kees.
In de cabine meenemen ging een beetje moeilijk, want het toestel zat echt helemaal vol.
Maar zo ging het ook prima.
Toen we in Bath waren zijn we eerst even gaan koffiedrinken bij Leno en Marleen (ook de voorraad spoelmiddelen even controleren), en daarna zijn laminaat gaan halen bij de Homebase.
Een soort Gamma, Praxis, Karwei e.d.
Dus zondagmorgen al vroeg zijn Leno en Klaas begonnen met de nieuwe vloer. Ik mocht lekker uitslapen, want Leno was vrij en kon mijn taken mooi overnemen. Rommeltjes opruimen en toekijken.
Eind van de dag moest het alleen nog afgewerkt worden, maar daar heeft Klaas een aantal dagen mee gewacht, want ook hij wordt ouder. En hield dus aan de hele toestand nogal spierpijn over.
Dus de volgende dagen hebben we ons met nog wat voorbereidingen voor Kerst beziggehouden, nog wat cadeautjes kopen, alles inpakken e.d..
De eerste kerstdag waren we uitgenodigd bij de ouders van Leno.
Met z'n allen hebben we daar een Engels kerstdiner gehad.
Met z'n allen dat wil zeggen 11 personen. Joe en Anna (broer en schoonzus), Mary en Mimi (moeder en vader) Domenic en Rosa (kinderen van Leno) Marleen en Leno, Dennis, en Klaas en ik.
Bij het kerstdiner wordt er begonnen met een garnalencocktail of soep, De gewoonte is dat er spruiten worden gegeten, Mary had er ook wortel bij gekookt. Normaal wordt er lamsvlees, kip of rundvlees gegeten. Nu had ze gezorgd voor rundvlees. Evenals gebakken aardappels en Yorkshirepudding.
Na het eten kon het grote feest beginnen. Al die cadeautjes moesten uitgepakt.
Maar het was harstikke gezellig en leuk om eens mee te maken.
We zijn ook nog een avond bij Joe en Anna geweest om wat te drinken, hier in Holland zzit je dan al snel een hele avond bij elkaar, maar daar is het de gewoonte dat je om 19.00 uur komt en om 21.00 uur weer weggaat.
Men begint ook niet met koffie, nee direct aan de borrel. Misschien ook maar goed ook dat je om 9 uur weer weg moet.
Afgelopen zondag zijn we naar Cheddar geweest, een plaatsje ongeveer 20 mijl verderop.
Het is o.a. bekend om z'n kaas. Maar ook de hoge rotsten trekken heel veel publiek.
Dus toeristisch is het wel, ook door de grotten die je kunt bezichtingen, hebben wij trouwens niet gedaan. Het kost namelijk wel 16 pond per persoon.
En ik houd niet van tunnels en grotten.
Woensdagmorgen zijn we bij Marleen om kwart voor negen in de auto gestapt, en 's middags om vijf uur waren we thuis.
Eigenlijk is het maar één uurtje vliegen. maar je bent wel de hele dag onderweg.
