De kogel is door de kerk! Ze gaan trouwen, Marleen en Leno.
Het zou eerst weer uitgesteld worden om diverse redenen, maar er is toch besloten om door te zetten.
Ik ben er blij mee.
Ik wil nu proberen of ik de verandering naar hemodialyse zo lang kan uitstellen.
Als ze over twee jaar pas zouden gaan trouwen, is het voor mij zeker veel lastiger om naar Engeland te gaan.
Marleen is al heel druk aan het regelen, de trouwlocatie is bekend. Kaarten zijn uitgezocht.
Allemaal goed op tijd, maar de kaarten worden ook vroeger verstuurd. Aangezien er familie uit Italie moet komen, en de Nederlanders niet te vergeten.
Het volgende "probleem" is de jurken voor de bruidsmeisjes. Ze is al druk aan het zoeken, en als er iets gevonden is mailt ze de foto naar mij. En ik mag zeggen wat ik ervan vind. Leuk.
Hoe het moet als er gepast moet worden? Waarschijnlijk stuurt ze de jurken hier naar toe, zodat de dames hier gaan passen voor de webcam.
Ik kan me er al helemaal op verheugen.
En dan de trouwjurk natuurlijk. Ik mag mee, maar dan moet ik weer naar Engeland.
Wel moet ik eerst met de dokter overleggen, en dan wil ik Baxter vragen of ze voor twee weken willen leveren, dan hoef ik niet iedere keer acht weken van te voren aanvragen.
Want ik verwacht dat we nog een paar keer op en neer moeten.
Maar alles is leuk, het haalt mijn gedachten van de dialyse af.
En dat was de laatste tijd ook nodig, want doordat het niet zo goed gaat is het moeilijk om er niet aan te denken.
Maar over anderhalve week moet ik weer voor controle naar de dokter, en dan gelijk maar vragen wat ze van onze reisplannen vindt.
