zaterdag 19 juli 2008

Een staartje.

Het hele verhaal krijgt hoogwaarschijnlijk toch nog een staartje.
En dan moet je denken aan een gesprek met of dr.Mulder of alle betrokkenen.
Dokter Mulder heeft na het horen van ons hele verhaal aangeboden om een gesprek te regelen met alle betrokkenen, voor zover mogelijk, in het verhaal.

Het is normaal dat iedere dialyse-patient ongeveer 1 a 2 keer per jaar "nader bekeken" wordt door een aantal mensen. (arts en verpleegkundigen) Dit keer was het toevallig mijn beurt.
Peter had dan ook gevraagd of hij ons hele verhaal mocht vertellen, zo is het gegaan.

Er werd nu ook beter begrepen dat ik rusteloos en emotioneel was de laatste dagen in het ziekenhuis. Daarna bood ze aan een gesprek te regelen.
Ik heb haar verteld dat ik wat mij betreft maar één vraag had waar ik een antwoord op wil hebben.

Ik wil graag weten waarom er voorbij wordt gegaan aan een gemaakte afspraak met een anasthesist. De afspraak was dat ik direct na de operatie naar de MC zou gaan waar men mij constant in de gaten kon houden.
Deze afspraak is volkomen genegeerd, men heeft mij op een kamer gelegd, waar mede patienten de verpleging heeft geroepen dat het niet goed ging met me (ik kon het zelf niet meer)
Mijn bloeddruk was inmiddels zover gedaald dat het niet meer te meten was. Dit alles was op de MC nooit gebeurt.
Dus volgens mij heeft me dit mijn shunt gekost, en als gevolg daarop is de bloeding opgetreden en het heeft dus het hele verdere circus veroorzaakt. Ze gaf me wel gelijk!

Dit hele gedoe is voor mij 2 keer levensbedreigend geweest. En er is dus één persoon die daarvoor verantwoordelijk is. Die ene persoon heeft of het formulier niet goed gelezen, of is afgeweken van het vooraf vastgestelde protocol met alle gevolgen van dien.

Ik hoef eerlijk gezegd niet te weten wie of hoe, ik wil alleen maar dat diegene verteld wordt wat de gevolgen waren van deze foute beslissing.

Maar dat is mijn verhaal. Voor Klaas spelen er nog veel meer dingen. En ook dat begrijp ik heel goed.
We moeten het er nog maar eens goed over hebben of we een gesprek willen of niet. Volgens dr. Mulder zou het heel goed voor ons zijn, omdat we nog een heel traject te gaan hebben (ze doelt dan op de transplantatie) Dan zou het beter zijn om alles uit te spreken.
We zullen zien, we moeten eerst onze rust zien te vinden hierin.

Dialyse gaat goed momenteel, er wordt weer een beetje antistolling gegeven, waardoor het spoelen gemakkelijker gaat. Ook de halskatheter werkt redelijk mee momenteel.

Maar nu is het fosfaat te laag. Heeft weer invloed op het kalk in je botten.
Nu is me aangeraden door een verpleegkundige om kroketten en sateetjes te eten, zit fosfaat in.
Dus snackbar Schuiling draait overuren.
Klaas slaat helemaal door, binnen de kortste keren heb ik het fosfaat te hoog denk ik.


Allemaal kaartjes, er zijn er inmiddels nog meer bijgekomen.Ik ben er als een kind zo blij mee!. Dank jullie wel.