Een heel goeie vriend van ons is plotseling overleden, en je kunt nagaan daar zijn we behoorlijk stuk van.
Want we zijn van mening, een vriend kun je eigenlijk niet missen, wil je zeker niet missen.
En deze al helemaal niet!
We werden woensdagmorgen gebeld, net voordat Klaas me naar de dialyse zou brengen, dat Jan plotseling was overleden.
Toen ik op de dialyse was heb ik direct aangegeven wat er aan de hand was. Men was, zoals altijd, heel begripvol. Toen het na ongeveer anderhalf uur spoelen werkelijk tot me door begon te dringen en het verdriet de overhand nam, werd ik afgekoppeld en mocht ik Klaas bellen om me op te halen. Gelukkig ik was weer thuis.
Maandag is de begrafenis, en is de dialyse uitgesteld tot kwart voor 5. Is echt geen enkel probleem.
Zondagmiddag gaan we naar Schiphol om Marleen te halen. De lieve schat heeft besloten om tot dinsdag naar huis te komen. Zij kent Jan heel goed, en door haar zijn we bevriend geraakt met Jan en Rita.
We hebben trouwens wel een rolstoel geregeld, want ik wil natuurlijk mee naar Schiphol, maar het is wel een heel eind lopen en dat gaat allemaal nog niet zo geweldig.
Wat de dialyse betreft, gaat het iets minder goed. Ik moet dan ook met ingang van de volgende week weer 4 uur spoelen. Het is maar een half uurtje meer, maar als je al zo lang zit is dat halfuurtje héél lang.
Door de halskatheter is het spoelen iets minder effectief. Ook krijg ik vanaf volgende week weer EPO.
Dus ik zal vanaf dan ook weer hard kunnen fietsen. Eigenlijk niet nodig want mijn fiets is ingeruild voor een electrische fiets. Over een paar weekjes wordt hij geleverd.
Klaas had het er al veel vaker over gehad, maar ik wilde het niet. Maar zoals het nu lijkt zal mijn conditie door de dialyse wel wat minder blijven. Daarom deze fiets, zodat wanneer er wind is wij ook kunnen gaan fietsen. Een electrische fiets geeft trapondersteuning, dus je moet nog wel meetrappen. Maar dat is alleen maar goed.
De volgende stap wordt een rollator denk ik.
