maandag 28 februari 2011

De opleiding gaat goed.

Ik bouw de machine inmiddels zelfstandig op. Ook de tussentijdse controles (bloeddruk e.d.) doe ik zelf.
Leuk, en het breekt de tijd een beetje. 4 Uur duurt soms wel heel lang.
Wat de shunt betreft gaat het niet zo heel lekker. Er wordt vaak misgeprikt en dat resulteerd dan weer in een blauwe arm.
Afgelopen week is er daarom een duplex van de arm gemaakt.
Een duplex is een soort plattegrond van de shunt. Dat is met het aanprikken een stuk gemakkelijker omdat je dan kunt zien hoe de shunt precies loopt.
Het blijkt nu dat er nogal veel kronkels in zitten. Dus nogal logisch dat het prikken fout gaat.
Ook zit er een vernauwing in. Er wordt vandaag overlegd of er gedotterd moet worden.
Maar ik moest er ernstig rekening mee houden dat dat inderdaad nodig is.

Potverdorie.

Het houdt ook maar niet op. Ik moet deze week ook nog naar de chirurg, want hij moet de buik-
katheder nog verwijderen.
Dat moet onder gehele narcose.
Eerlijk gezegd heb ik er slapeloze nachten van, gezien de ervaringen van een vorige operatie.

En dan dat gedoe met die shunt.... Als je dan bedenkt dat de vorige shunt een heel mooie shunt was, dan is het allemaal wel zuur.
Mede omdat die shunt door een fout is dichtgegaan.

Ik wil nu alleen maar heel graag dat ik een half jaar tot een jaar kan spoelen zonder dat er steeds mankementen zijn.

De dialyse in Engeland (juni) is besproken. Ik moet er 3 keer dialyseren. Er moeten nog een aantal gegevens opgestuurd worden, maar in principe is het voor elkaar.
We zijn er inmiddels ook over uit dat we met de auto gaan. En dan in Duinkerken op de boot naar Dover.
Gelukkig met de boot en niet door de tunnel. Ik had het wel gedaan, maar dit vind ik toch wel prettiger.

Nog drie en een halve maand te gaan en dan is het al zover.
Dan moet de dialyse toch eigenlijk wel geheel probleemloos verlopen.


Het hotel waar Marleen en Leno gaan trouwen.