Sinds 17 januari dialyseer ik weer in het ziekenhuis.
De eerste week heb ik dubbelop gedaan. Hemodialyse, en buikspoeling.
Dit om het meeste overtollige vocht eruit te halen. En dat lukte heel goed, want binnen een week was er 5 liter vocht uit.
En dan voel je je ook aanmerkelijk beter.
Nu nog zorgen dat het eten weer helemaal goed gaat. Ik heb nog steeds "astronautenvoeding"
Dit omdat ik te weinig eiwitten binnenkreeg, ook dan neemt je energie af.
Nu moet ik 2 keer per dag zo'n flesje nemen om de eiwitten aan te vullen.
Dat is te doen, alleen krijg ik er zo'n dorst van, en daarbij gaat het ook nog van mijn hoeveelheid vocht af. Die flesjes zijn samen een kwart liter, en ik mag maar een liter. Dus dat is soms wel een beetje lastig.
Maar ik mag niet klagen, ik heb wekenlang alleen maar op de bank gelegen van vermoeidheid, en nu bijna niet meer.
Achteraf gezien had ik eerder met hemodialyse moeten beginnen, maar dat was dan ook weer niet mogelijk omdat de shunt 6 weken rijpen moet.
Die van mij was 5 weken toen ik begon, maar het ging ook echt niet langer.
De arm is alweer blauw en dik geweest in het begin, ook ben ik alweer een aantal keren onderuitgegaan (soort flauw vallen).
Dus we hebben alle beginnerstoestanden alweer gehad.
Ik dialyseer op maandag-, woensdag en vrijdag. Normaal gesproken 's morgens om kwart over 10 tot kwart over 2.
Nu is het tijdelijk 's middags van 3 tot 's avonds 7 uur.
Dit is omdat ze mij gaan leren om zelf de dialyse te regelen. Dus de machine opbouwen, bedienen en eventueel weer af te breken.
Het liefste wil men ook dat je jezelf ook aanprikt, maar ik heb aangegeven dat ik dat toch eigenlijk niet durf. Daar komt bij dat mijn shunt in de linkerarm zit en ik dus met rechts moet aanprikken, maar ik ben links en heb dus veel minder stuur over mijn rechterarm.
Tja en dan de dikte van de naald, het is dus geen insulinenaaldje, maar meer een type breinaald.
Dus..
